okke schreef:Seyffardt schreef:Welke Nederlanders, behalve een minderheid binnen de NSB (zijnde een nazipartij), hebben toen kritisch aangekeken tegen de groep Joden en of zij wel dezelfde rechten mochten hebben, of dat zij voor bepaalde zaken niet in aanmerking zouden mogen komen?
Weinig mensen maakten bezwaar. Joodse vluchtelingen werden als een groot probleem gezien en ook Nederlandse Joden stonden in een ander daglicht vanaf het moment dat Joden in Duitsland werden verketterd. Het hebben van Joodse ouders of grootouders was voldoende om met een zekere mate van argwaan behandeld te worden.
De NSB belichte 'die problemen' nog eens extra en hun ideeën werden door een minderheid onderschreven, maar het idee dat Joden anders waren was een algemene opvatting. De discussie of ze wel of niet wethouder zouden moeten worden, is een direct gevolg van dat idee.
Net als de discussie of iemand met twee nationaliteiten wel volksvertegenwoordiger kan worden. En voordat daar uitsluitsel over gegeven is, kan 'het probleem' al verbreed worden door dezelfde beperking voor functies als politieagent en militair voor te stellen.
Seyffardt schreef:Wat zijn dat, Nederlanders met een andere nationaliteit?
Ik zal het voor jou nog iets uitgebreider beschrijven: mensen met naast de Nederlandse nationaliteit ook een andere nationaliteit. Bijvoorbeeld een Nederlands parlementslid die ook een Marokkaanse nationaliteit heeft.
Uit de meer en meer antisemitische propaganda van de NSB, met name aangewakkerd door de volkse groep rond Rost van Tonningen en Feldmeijer, bleek anders dat "de Joden" zich door de eeuwen heen in alle lagen van de bevolking hadden gevestigd. Natuurlijk werd er (met een negatieve bijbedoeling) gewezen op hun handelsgeest en daaruit voortvloeiend hun zogenaamde invloed op de economie, maar ook in de beeldende kunst, de muziek, de journalistiek, de politiek etc. waren Joodse Nederlanders ruim vertegenwoordigd etc. etc.
Mussert, van huis uit beslist geen antisemiet, heeft in eerste instantie nog een lans proberen te breken voor 'zijn' Joodse leden in de NSB, doch heeft op een bepaald moment schoorvoetend moeten toestaan dat er voor Joden geen plaats meer was in de beweging, hetgeen hem altijd is blijven achtervolgen, doch op dat moment achtte hij het belang van 9.000.000 Nederlanders doorslaggevend, zoals hij verklaarde.
Als het zo geweest zou zijn dat de Joden door het overgrote deel van het Nederlandse volk min of meer met de nek aangekeken zou zijn, dan wel met argwaan zouden zijn bekeken, vraag ik mij af waar dan toch die grootschalige verontwaardiging vandaan kwam m.b.t. de anti-joodse maatregelen, die uiteindelijk resulteerden in de Februaristaking e.d.
: als men te pas en te onpas de parallel blijft trekken tussen de PVV/Wilders enerzijds en het Nationaalsocialisme en de Jodenvervolging anderzijds, ontstaat het risico van demonisering en ook daar wordt niemand wijzer van.