Sporen van het Rode leger

Musea, monumenten en evenementen met betrekking tot WOII

Moderator: Proos

Gebruikersavatar
asjemenou
Moderator & Beste Avatar 2009
Moderator & Beste Avatar 2009
Berichten: 4097
Lid geworden op: 26 apr 2005, 16:35

Sporen van het Rode leger

Berichtdoor asjemenou » 19 nov 2017, 02:58

Gedurende WOII was de Sovjet-Unie (Rusland) een belangrijke bondgenoot van de westerse geallieerden in de strijd tegen Duitsland. Desondanks blijft het aandeel van het Sovjet leger in WOII bij ons wat onderbelicht en zelfs beladen.
Tot op de dag van vandaag zijn er ook van dit leger nog steeds sporen te vinden. Deze sporen bestaan dan veelal uit erebegraafplaatsen, monumenten of plaquettes.
Mocht je tijdens je verblijf ergens in Oost-Europa een foto hebben gemaakt van zo'n monument wat nog herinnert aan het Sovjet leger in WOII dan kun je deze plaatsen in deze topic. Het liefst met vermelding van de locatie en gebeurtenis.

Deze topic zal ik beginnen met foto's van misschien wel het bekendste Sovjet eremonument, Das Sowjetisches Ehrenmal im Treptower Park in Berlijn. Deze begraafplaats is aangelegd ter ere van de Sovjet soldaten die sneuvelden tijdens de verovering van Berlijn in 1945.
Voor wie meer wil weten over deze erebegraafplaats; https://nl.wikipedia.org/wiki/Sowjetisches_Ehrenmal_(Treptower_Park) .
De foto's heb ik een aantal jaren geleden gemaakt tijdens een stedentrip naar Berlijn.
Dit bezoek was kort na de Russische Dag van de Overwinning (9 mei). Dit verklaard de vele bloemen die gelegd zijn.

_dsc0079-lr.jpg

_dsc0078-lr.jpg

_dsc0094-lr.jpg

_dsc0088-lr.jpg

_dsc0084-lr.jpg

_dsc0092-lr.jpg

_dsc0091-lr.jpg

_dsc0093-lr.jpg

_dsc0096-lr.jpg

_dsc0087-lr.jpg

Het standbeeld van de Sovjet soldaat is terug te vinden op veel Russische WOII memorabilia zoals te zien is op de onderstaande foto.

_dsc0187-lr.jpg
Laatst gewijzigd door asjemenou op 21 jul 2018, 00:07, 1 keer totaal gewijzigd.
Reden: opnieuw vermelden van weblink
Ga serieus om met het WOII forum. Dan houden we het forum voor alle leden interessant!

Bertus Bunker
Lid
Berichten: 530
Lid geworden op: 11 okt 2017, 11:33
Locatie: Alkmaar

Re: Sporen van het Rode leger

Berichtdoor Bertus Bunker » 19 nov 2017, 08:58

Leuk topic ! één van de vele , een Russische T34 als monument in Pniewo in Polen .
De T34 is de meest gebouwde tank in Rusland tijdens de oorlog en is na de oorlog nog in tal van Warschau pakt landen gebruikt en komt als monument nog veel voor in Oost Europa.
Bijlagen
T 34 - Pniewo , Polen.jpg

Bertus Bunker
Lid
Berichten: 530
Lid geworden op: 11 okt 2017, 11:33
Locatie: Alkmaar

Re: Sporen van het Rode leger

Berichtdoor Bertus Bunker » 19 nov 2017, 09:11

Monument in Nowy Dwór Mazowiecki , Polen.
Bijlagen
Nowy Dwór Mazowiecki.jpg
56569100[1].jpg

Gebruikersavatar
asjemenou
Moderator & Beste Avatar 2009
Moderator & Beste Avatar 2009
Berichten: 4097
Lid geworden op: 26 apr 2005, 16:35

Re: Sporen van het Rode leger

Berichtdoor asjemenou » 19 nov 2017, 16:35

Hoi Bertus, bedankt voor je reactie. Het klopt dat veel T-34 tanks in Oost-Europa tot WOII oorlogsmonument zijn "gepromoveerd". Helaas moet hierbij wel worden geconstateerd dat niet alle tentoongestelde T-34 tanks ook daadwerkelijk Sovjet WOII producties zijn.
Dit is ook het geval met de T-34 tank van het fortifacation museum in Pniewo, Polen; https://www.landmarkscout.com/the-ostwa ... wo-poland/ .
De T-34 tank die daar staat opgesteld is naar alle waarschijnlijkheid een naoorlogse Poolse T-34/85 tank. Polen heeft in de begin jaren vijftig een eigen variant van de T-34 tank geproduceerd.
De T-34 tank heeft overigens een lange staat van dienst gehad binnen het Warschau Pact. Ze werden regelmatig gemoderniseerd en waren tot in de jaren tachtig van de vorige eeuw in oorlogsreserve.
Ga serieus om met het WOII forum. Dan houden we het forum voor alle leden interessant!

Gebruikersavatar
asjemenou
Moderator & Beste Avatar 2009
Moderator & Beste Avatar 2009
Berichten: 4097
Lid geworden op: 26 apr 2005, 16:35

Re: Sporen van het Rode leger

Berichtdoor asjemenou » 19 nov 2017, 18:42

Het oorlogsmonument in Nowy Dwór Mazowiecki, Polen is ter nagedachtenis aan de Poolse verdedigers van fort Modlin tegen de Duitse Wehrmacht in september 1939; http://www.bohaterowie1939.pl/_content. ... itemID=250 .
Zie ook; https://en.wikipedia.org/wiki/Modlin_Fortress en https://en.wikipedia.org/wiki/Battle_of_Modlin .
Aan weerszijde van het monument staan twee 76 mm. M1927/39 houwitsers van Sovjet makelij.

76 mm. M1927 regimental gun.jpg
Ga serieus om met het WOII forum. Dan houden we het forum voor alle leden interessant!

Gebruikersavatar
asjemenou
Moderator & Beste Avatar 2009
Moderator & Beste Avatar 2009
Berichten: 4097
Lid geworden op: 26 apr 2005, 16:35

Re: Sporen van het Rode leger

Berichtdoor asjemenou » 27 nov 2017, 13:53

Afgelopen zomer heb ik het Oorlogsmuseum Overloon bezocht. Buiten in het park stond daar een T34/85 tank opgesteld. Ik heb deze tank toen eens wat nader bekeken en gefotografeerd.
Naderhand ben ik thuis uit gaan zoeken wat voor een type T34/85 tank het nu eigenlijk is want van dit type tank bestaan nogal wat varianten.
Ook zijn de Russen (Sovjets) niet de enige geweest die de T34 tank hebben geproduceerd.
Zo mochten de Polen en de Tsjechoslowaken in 1951 met medewerking van de Russen de T34/85 tank opnieuw in productie nemen. In de Sovjet Unie was men inmiddels al gestopt met het produceren van deze tank.
In de periode 1951-55 hebben de Polen zo'n 1380 exemplaren van hun T34/85M tank geproduceerd. In Tsjechoslowakije werden er in de periode van 1951-58 zo'n 3185 T34/85CZ gefabriceerd. Ondanks de invoering van modernere tanks zoals de T54/55 bleef de T34/85 in oorlogsreserve bij de Sovjet Unie en haar bondgenoten. De in reserve gehouden T34/85 tanks werden een aantal malen gemoderniseerd. Dit leidde tot de T34/85 M1960 en M1969.
Ook de Chinezen hebben de T34/85 geproduceerd. Deze Chinese variant de M58 werd o.a. aan (Noord) Vietnam geleverd. Meer over de historie van de T34/85 tank is te lezen op http://www.tanks-encyclopedia.com/ww2/s ... T34-85.php .

Terug naar de T34/85 tank in het park van het Oorlogsmuseum Overloon. Na onderzoek ben ik van mening dat het hoogst waarschijnlijk een Poolse T34/85M1 is. Ergens gefabriceerd in de periode 1951-55 bij het Poolse Zakłady Mechaniczne Bumar-Łabędy in Gliwice.
Wat direct opvalt aan de tank is de mooie afwerking. De lasnaden op de romp van de tank zijn netjes aangebracht. Dit is bij de oorlogsgeproduceerde Sovjet T34/85's meestal niet het geval.
Ook de geschutskoepel en het loopwerk zijn typerend voor een Poolse T34/85M.

_dsc0046-lr.jpg

_dsc0048-lr.jpg

_dsc0050-lr.jpg

_dsc0053-lr.jpg

_dsc0058-lr.jpg

_dsc0055-lr.jpg

_dsc0056-lr.jpg

_dsc0051-lr.jpg

_dsc0059-lr.jpg

_dsc0049-lr.jpg

De T34 tank was voor de Sovjets een belangrijk wapen in de strijd tegen nazi Duitsland. Om deze reden zijn er in Rusland (Sovjet Unie) meerdere postzegels uitgegeven waarop de T34 tank staat afgebeeld. Zoals een Russische postzegel uit 2010 vermeldt, een wapen van de overwinning.

Russia_stamp_no._1406_-_T-34-85.jpg
Ga serieus om met het WOII forum. Dan houden we het forum voor alle leden interessant!

Gebruikersavatar
asjemenou
Moderator & Beste Avatar 2009
Moderator & Beste Avatar 2009
Berichten: 4097
Lid geworden op: 26 apr 2005, 16:35

Familie vindt verloren Sovjetsoldaat na 75 jaar op ereveld Leusden

Berichtdoor asjemenou » 08 dec 2017, 21:24

Het komt niet zo vaak voor dat een Sovjet soldaat uit WOII het nieuws haalt in Nederland. Daarom vond ik het wel een vermelding in dit topic waard.

De dochter en kleindochter van een verloren gewaande Sovjetsoldaat uit de Tweede Wereldoorlog hebben hun familielid na meer dan 75 jaar teruggevonden in Leusden. De militair, Aleksej Andrejevitsj Andrejev, ligt daar op het Russisch Ereveld, waar 865 oorlogsslachtoffers uit de voormalige Sovjet-Unie zijn begraven.
Onderzoeker en journalist Remco Reiding, die al meer dan twintig jaar zoekt naar nabestaanden van de soldaten op het veld, zag twee dagen geleden een onbekend nummer op zijn telefoon. "Een nummer uit Letland. Toen ik de voicemail afluisterde, kreeg ik kippenvel."
De familieleden van Andrejev hadden hem gevonden toen ze onlangs voor het eerst een computer hadden aangeschaft en zijn naam hadden ingetypt op het internet. Dat bracht hen naar de website van stichting Russisch Ereveld.

Vijftien jaar gezocht

De afgelopen vijftien jaar had de familie naar hem gezocht. Tegenwoordig wonen ze in Letland, maar ook in Wit-Rusland, waar de familie in een kamp was ondergebracht tijdens de oorlog, was geen spoor van hem.
Reiding vindt het mooi dat de familie van Andrejev hem weer heeft gevonden. "Het is keer op keer prachtig om kinderen te kunnen vertellen dat hun vader niet langer vermist is, maar deze familie heb ik wel heel lang gezocht. Ik ben blij dat ik dit mysterie nu kan afsluiten." De afgelopen jaren vond Reiding de nabestaanden van zo'n tweehonderd Sovjetsoldaten.


Bron: nos.nl.

https://nos.nl/artikel/2206500-familie- ... usden.html?

Ook RTV Utrecht besteedde aandacht aan de verloren gewaande Sovjet soldaat;

https://www.rtvutrecht.nl/gemist/uitzen ... 1208-1215/ .

Nederland heeft een (Sovjet) Russisch ereveld. Op dit ereveld liggen 865 soldaten uit de voormalige Sovjet-Unie begraven. Zij kwamen tijdens WOII om het leven.
Meer over het Russische ereveld kun je op hun website lezen; https://russisch-ereveld.nl .
Een aantal jaren geleden heb ik foto's gemaakt op het Russisch ereveld. Dit was op de Russische Dag van de Overwinning (9 mei).

Naamloos-4.jpg

Naamloos-7.jpg

Naamloos-6.jpg

Naamloos-5.jpg

Naamloos-2.jpg

Naamloos-3.jpg
Ga serieus om met het WOII forum. Dan houden we het forum voor alle leden interessant!

Gebruikersavatar
asjemenou
Moderator & Beste Avatar 2009
Moderator & Beste Avatar 2009
Berichten: 4097
Lid geworden op: 26 apr 2005, 16:35

Regulirovsjtsjitsa Lydia Spivak (Ovcharenko)

Berichtdoor asjemenou » 07 apr 2018, 14:56

2 mei 1945, een vrachtwagen van het Sovjet leger reed door de kapot geschoten straten van Berlijn. Achterin de vrachtwagen zaten de regulirovsjtsjitsi, de verkeersregelaarsters van het Sovjet leger. Onder hen was ook junior sergeant Lydia Andreevna Spivak (Ovcharenko).
Het Duitse leger in Berlijn had gecapituleerd en de stad werd overspoeld door eenheden van het Sovjet leger. Om dit alles in goede banen te kunnen leiden was het voor het Sovjet leger van groot belang om de verkeershandhaving in de stad zo snel mogelijk te herstellen. Hiervoor had het Rode leger haar regulirovsjtsjitsi nodig.
Die morgen kreeg junior sergeant Lydia Spivak van haar meerdere het bevel; “Jouw post wordt Nummer 1.”
Lydia Spivak kende de locatie van deze post omdat ze de plattegrond van Berlijn uitvoerig van tevoren had moeten bestuderen. Ze wist dat post Nummer 1 in het centrum van Berlijn lag, nabij de Reichstag en de Brandenburger Tor.
Die dag werd ze op haar post belaagd door fotografen en cameramensen van het bioscoopjournaal. Door hun toedoen werd Lydia Spivak onsterfelijk als de “hostess of the Brandenburg Gate”. Vijf jaar lang bleef haar identiteit onbekend.



Lydia Spivak werd geboren in het zuidoosten van de Oekraïne, in het stadje Chernigovka in het Zaporizja oblast. Als kind droomde Lydia er al van om lerares te worden.
Lydia hoopte dan ook dat ze na de 10e klas zou worden toegelaten tot het pedagogisch onderwijs.
Echter, de oorlog gooide roet in het eten. Op 22 juni 1941 vielen de Duitsers de Sovjet-Unie aan. Op 7 oktober 1941 werd haar woonplaats Chernigovka door de Duitsers veroverd. De bezettingsmacht van Chernigovka bestond hoofdzakelijk uit Roemeense soldaten die zich aanvankelijk mild gedroegen tegenover de burgerbevolking.
Dit veranderde in 1943 toen de kansen keerden voor de Duitsers aan het oostfront. De Duitsers werden steeds onmenselijker in hun optreden. Ze roofden alles van de bevolking wat ze maar konden gebruiken. Ook werden er veel jonge mensen opgepakt en gedeporteerd naar Duitsland om daar te moeten werken in de wapenfabrieken.
Bang geworden dat ook Lydia opgepakt zou worden besloot haar vader om een schuilplaats voor haar en een vriendin te graven onder de kersenbomen in de tuin van het ouderlijk huis.
Deze ondergrondse schuilplaats was voorzien van een ventilatieschacht die tevens werd gebruikt om de meisjes te voorzien van eten en drinken. De meisjes gaven deze ventilatieschacht de bijnaam “de weg van het leven”. Hoelang zij zich daar verstopt hadden kon Lydia zich niet meer herinneren.
Zij herinnerde zich wel dat zij op een dag een gedreun voelde. Eerst dacht ze aan een aardbeving.
Het dreunen wat gepaard ging met gerommel werd als maar luider. Na verloop van tijd drong het tot haar door dat het gerommel afkomstig moest zijn van bombardementen.
Plotseling hoorde ze de blije stem van haar moeder die riep; “Onze jongens zijn gekomen.”
Lydia en haar vriendin konden eindelijk hun schuilplaats verlaten. Chernigovka werd bevrijd door het Rode leger op 18 september 1943.
Ondanks de protesten van haar ouders besloot Lydia om vrijwillig dienst te nemen in het Rode leger. De toen zeventienjarige Lydia loog over haar leeftijd tegen de lokale commandant van het Sovjet leger. Ze vertelde hem dat ze achttien jaar was.
Ze hoopte te worden opgeleid tot scherpschutter(es!) of gewondenverzorgster maar het Sovjet leger besliste anders. Zij stuurden Lydia naar Bataisk in het Rostov oblast om daar te worden opgeleid tot regulirovsjtsjitsa.

_dsc0154-lr.jpg

_dsc0155-lr.jpg
Bladzijden uit het Sovjet militaire handboek voor de chauffeur, uitgave 1940.

Het werk van de regulirovsjtsjitsa was zeker niet zonder gevaar. De vrouwen moesten op hun post blijven staan in de brandende zon of in de ijzige kou. Ze stonden bloot aan artillerie beschietingen en luchtbombardementen. Het militaire verkeer moest ten allen tijde doorgang hebben. Deze gevaarlijke omstandigheden kostte veel regulirovsjtsjitsi het leven.
’s Nachts huilden de vrouwen vanwege de pijn in hun benen en rug door het lange staan. Ook huilden ze van de angst die zij hadden gevoeld wanneer de aanvoerroutes waarlangs zij stonden doorkruist werden door verkenningseenheden van het Duitse leger.

9557695.jpg

Als regulirovsjtsjitsa trok Lydia met het Sovjet leger naar het westen. Via de militaire aanvoerroute Nr. 15 van het 1e Wit-Russische Front bereikte Lydia Spivak in 1945 Berlijn.
Vanaf de eerste dag dat Lydia op haar post stond nabij de Brandenburger Tor, vroegen passerende Sovjet soldaten haar om een locatie waar zij het beste hun naam konden achterlaten. Dit wilden zij doen als een teken van overwinning op de Duitsers. Als bewijs dat ze in Berlijn waren geweest.
Lydia gaf hen allen een antwoord maar liet zich hierbij niet afleiden van haar werk. Als regulirovsjtsjitsa wees ze de militaire voertuigen met haar signaal vlaggetjes in de juiste richting. Hierbij draaide ze letterlijk veelvuldig om haar as. Door deze draaiende beweging gaven de frontsoldaten de regulirovsjtsjitsi de bijnaam “Ballerina’s”.

wx1083.jpg
Lydia Spivak, staande tweede van links. De foto is genomen ten tijde van de Conferentie van Potsdam. (Privécollectie familie Ovcharenko)

Van 17 juli tot 2 augustus 1945 was er de Conferentie van Potsdam. De regulirovsjtsjitsi kregen hiervoor nieuwe uniformen uitgereikt. Uniformen die waren vervaardigd uit dezelfde stof als van officiersuniformen. Ook mochten zij naar de kapper waardoor zij na lange tijd weer het gevoel kregen een vrouw te zijn.
Lydia werd opgesteld nabij de Cecilienhof waar de conferentie werd gehouden. Zo zag ze de auto’s met daarin Zhukov, Truman, Churchill en Eisenhower aan zich voorbij rijden.
Lydia herinnerde zich hoe ze beefde van opwinding toen de auto van Jozef Stalin haar passeerde.
De auto met Jozef Stalin kwam als enige uit een andere richting gereden dan de auto’s van de overige hoogwaardigheidsbekleders.
In september 1945 werd Lydia Spivak gedemobiliseerd en keerde zij terug naar haar woonplaats Chernigovka in de Oekraïne. Kort daarna verhuisde ze naar Dnepropetrovsk waar ze examen deed en toegelaten werd voor een opleiding als lerares aan Stalin’s (Donetsk) Pedagogisch Instituut. Hier ontmoette ze de wiskunde student Sergey Ovcharenko met wie ze trouwde en met wie zij een dochter en een zoon kreeg.
Na haar afstuderen werd ze lerares in de Oekraïense taal en literatuur aan hetzelfde Donetsk Pedagogisch Instituut.

wx1085.jpg
Lydia Ovcharenko te midden van haar leerlingen. (Privécollectie familie Ovcharenko)

Het waren haar studenten die Lydia herkenden als de “hostess of the Brandenburg Gate” toen de beroemde foto van haar als regulirovsjtsjitsa stond afgedrukt in een regionale krant.
Sindsdien werd Lydia alom bekend en ontving zij vele brieven van zowel volwassenen als kinderen uit de gehele wereld. De brieven bleven zelfs tot na haar dood nog komen.
Lydia Ovcharenko-Spivak overleed in 1984 op 59 jarige leeftijd aan een hartaanval.

wx1086.jpg
Privécollectie familie Ovcharenko.


Bron: https://www.donetsk.kp.ru/daily/26675.4/3696739/ .
Ga serieus om met het WOII forum. Dan houden we het forum voor alle leden interessant!

Gebruikersavatar
Kugelblitz
Moderator
Moderator
Berichten: 4009
Lid geworden op: 02 apr 2008, 14:12

Re: Sporen van het Rode leger

Berichtdoor Kugelblitz » 07 apr 2018, 17:44

Interessant, dank voor het delen!
What the fuck is al die shine?!

Bertus Bunker
Lid
Berichten: 530
Lid geworden op: 11 okt 2017, 11:33
Locatie: Alkmaar

Re: Sporen van het Rode leger

Berichtdoor Bertus Bunker » 07 apr 2018, 19:46

Prachtig verhaal !

Gebruikersavatar
asjemenou
Moderator & Beste Avatar 2009
Moderator & Beste Avatar 2009
Berichten: 4097
Lid geworden op: 26 apr 2005, 16:35

Kleindochter bezoekt na 75 jaar graf van opa

Berichtdoor asjemenou » 20 jul 2018, 23:38

Eerder in dit topic besteedde ik al aandacht aan het vinden van de nabestaanden van de Sovjetsoldaat Aleksej Andrejevitsj Andrejev. Andrejev ligt begraven op het Russisch Ereveld in Leusden. Afgelopen mei bezocht Irina Tsjernjakova het graf van haar grootvader.

Pas in december hoorde Irina Tsjernjakova dat haar opa in het verre Nederland begraven ligt. Donderdag bezoekt ze, 75 jaar nadat hij naar het front vertrok, eindelijk zijn graf. Op het Russisch Ereveld in Leusden.
De koffers zijn gepakt, maar de laatste zorgen voor de reis van haar leven zijn nog niet weggenomen. Of ze zelf een schep en hark mee moet nemen om het graf in orde te maken. Nee, dat hoeft niet, het Russisch Ereveld wordt keurig onderhouden.
Irina Tsjernjakova kan niet wachten, totdat ze eindelijk in het vliegtuig naar Nederland stapt. Ze maakt de reis vanuit de Letse hoofdstad Riga, waar de familie na lange omzwervingen tijdens en na de oorlog is beland.
Geen wonder dat Irina en haar moeder Tamara, kleindochter en dochter van Sovjetsoldaat Aleksej Andrejevitsj Andrejev, zo moeilijk te vinden waren. Het duurde 75 jaar, voordat zij in december 2017 eindelijk te horen kregen waar vader/grootvader begraven ligt.
Toen typte Irina op een net gekochte computer de naam van opa in. En ze vond het spoor dat onderzoeker Remco Reiding van de Stichting Russisch Ereveld had achtergelaten. Hij was al sinds 2000 naar de familie op zoek geweest en had de hoop al bijna opgegeven dat ze ooit gevonden zouden worden.
Donderdag staat Irina dankzij gulle Nederlandse sponsors dan toch aan het graf. Haar moeder kan de reis naar Nederland fysiek niet meer aan. Dus ze bewijst namens haar de laatste eer.
Op 4 mei loopt Irina bovendien mee met de Stille Tocht van Kamp Amersfoort naar het Russisch Ereveld en de oorlogsgraven op begraafplaats Rusthof. Ook vicepremier Hugo de Jonge maakt onderdeel uit van de stoet.
Op het Russisch Ereveld liggen 865 oorlogsslachtoffers uit de Sovjet-Unie begraven. Velen waren door de Duitsers krijgsgevangen gemaakt en stierven na hun bevrijding uit het kamp alsnog aan ziekte.
Andrejev overleed op 28 mei 1945 aan tuberculose in Bad Lippspringe. Hij werd door de Amerikanen tijdelijk begraven in Margraten en in 1947 overgebracht naar het net aangelegde Russisch Ereveld in Leusden. Pas meer dan vijftig jaar na de oorlog zijn voor het eerst nabestaanden opgespoord.



De Russische televisie berichtte eveneens over het bezoek van Irina Tsjernjakova aan het graf van haar opa; https://www.1tv.ru/n/344925 .


Bron; website Russisch Ereveld https://russisch-ereveld.nl/actueel/3513/ en https://russisch-ereveld.nl/actueel/kle ... -gevonden/ .
Ga serieus om met het WOII forum. Dan houden we het forum voor alle leden interessant!

Gebruikersavatar
Kugelblitz
Moderator
Moderator
Berichten: 4009
Lid geworden op: 02 apr 2008, 14:12

Re: Sporen van het Rode leger

Berichtdoor Kugelblitz » 27 jul 2018, 00:03

Wat fijn voor de nabestaanden!
What the fuck is al die shine?!


Terug naar “Bezienswaardigheden & Musea”

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 1 gast