Michael
Mijn nieuwste aankoop, VLAAMSE BEWEGING
-
Michael
- Lid
- Berichten: 867
- Lid geworden op: 19 feb 2004, 20:00
- Contacteer:
Mijn nieuwste aankoop, VLAAMSE BEWEGING
9 Briefkaarten van de serie VLAANDEREN EEUWG DIJN (1952)
Michael
Michael
-
Michael
- Lid
- Berichten: 867
- Lid geworden op: 19 feb 2004, 20:00
- Contacteer:
-
Zitadelle
- Lid
- Berichten: 798
- Lid geworden op: 22 jul 2004, 19:03
- Locatie: Apeldoorn
- Contacteer:
"Mijn vlaanderen heb ik hartelijk lief." Righ...t
Nee, maar leuke authentieke plaatjes. Leuke aanvulling iig.
http://www.t-kwadraat.nl/
It takes one tree to make a thousand matches, and it takes one match to burn a thousand trees.
It takes one tree to make a thousand matches, and it takes one match to burn a thousand trees.
-
Michael
- Lid
- Berichten: 867
- Lid geworden op: 19 feb 2004, 20:00
- Contacteer:
-
Zitadelle
- Lid
- Berichten: 798
- Lid geworden op: 22 jul 2004, 19:03
- Locatie: Apeldoorn
- Contacteer:
sorry hoor - ik wilde niemand en/of iemands nieuwe aanwinst beledigen... hierbij bied ik mijn excuses aan
http://www.t-kwadraat.nl/
It takes one tree to make a thousand matches, and it takes one match to burn a thousand trees.
It takes one tree to make a thousand matches, and it takes one match to burn a thousand trees.
). Heb Vlaanderen lief..en België nog min..euhhh meer -
Thomas
- Lid
- Berichten: 232
- Lid geworden op: 02 nov 2003, 16:15
Mooie kaartjes. Ik ken ze via publicatie in diverse maandbladen. Let op de steeds terugkerende motieven; militarisme, monumentale gebouwen, opmerkelijke individuen, de blauwvoet (natuur in het algemeen) en handwerk. Als je al deze dingen optelt kom je bij de 15/16e eeuw, de bloei van Vlaanderen door kleine maar ijverige wol-, vlas- en vleeseconomie. De mannelijke bevoking was bijna ononderbroken onder de wapens maar toen reeds rees het besef dat volkeren zélf hun welvaart moeten bewerkstellingen. 1952 Is een héél vroeg tijdperk voor postbellum nationalistische uitgave aangezien alles nog min of meer plat lag na de katastofe van 1945. De Vlaams-nationalisten die niet collaboreerden (diegenen binnen de traditionele partijen) werden monddood gemaakt en alle vroegere samenhang was weg. In 1949 was er, binnen de toenmalige CD&V, een electorale campagne voor amnestie (in geen geval te vergelijken met de vorm die in de jaren '90 ontstond) en pas in 1954 kon de VU haar eerste kamerzetel, letterlijk dan want het was er toen één, innemen. Ik vermoed dat deze postkaartenreeks in feite een soort eerste aanzet was tot heropflakkering van het vlaams-nationalisme in zover dat de Franse poging tot gebiedsuitbreiding van 1947 via een talentelling al geen aanzet was van de andere kant.