De mensen die het Liberty Jump Team hebben opgericht zijn inderdaad vnl. afkomstig van het ADT. Een afsplitsing zou ik het niet willen noemen. De benaderingswijze van zaken is totaal verschillend.Jim schreef:Is het Liberty jump team geen afsplitsing van het ADT (Airborne Demonstarion team) ?
Zo stelt het Liberty Jump Team zich niet op als militaire organisatie en zijn er veel meer mogelijkheden om je je als lid te ontplooiien. Ook vrouwen mogen alle taken incl. springen uitvoeren. Hoewel er bij opleiding wel senioriteit is, is iedereen gelijk in de organisatie. Dat maakt het grootste verschil met het ADT.
Overigens is het ook belangrijk dat je van het LJT óók bij andere organisaties mag springen. Er zijn dan ook banden met bijvoorbeeld de Pathfindergroup.
En niet onbelangrijk, het LJT springt elk jaar in Europa, is uitgenodigd om in Fort Bragg te springen etc. etc. etc.......
Groesbeek, er moet nog e.e.a. geregeld worden. Ik geef toe dat we wat laat eraan begonnen zijn dit jaar. Maar in principe moet het nog kunnen en schrijf ik deze thuiswedstrijd nog niet af. Ach, anders volgend jaar.Jim schreef:Als ik het goed begrijp gaat komende september het Liberty Jump team in Nederland springen of moet daar nog een en het ander voor geregeld worden? En de bedoelings is alleen bij Groesbeek en geen plannen voor bij Best-Son ?
Je kunt niet meer met een parachute springen uit de oorlog. Er is geen enkele luchtvaart organisatie die dat nog goedkeurd.Jim schreef:De T-5 en latere T7 hebben een parachute first opening. Gaat wel sneller open, kan dus lager springen, maar een hardere openings schok waar je standaard blauwe plekken van krijgt. Deze manier van openen parachute eerst en daarna de lijnen word ook als een gevaarlijkere manier van openen beschouwd.Loek D. schreef:Springen jullie met T5 harnassen? De chutes zelf lijken er in ieder geval helaas niet echt veel op
Kan me natuurlijk zeker voorstellen dat het spul van tegenwoordig veiliger is.
De latere T-10 en de huidige modellen M1-1B en M1-1C zijn wat betreft openen weer gebasseerd op het Britse model. Lijnen eerst uitgetrokken en daarna de parachute opening. Geeft een veel rustigere openingsschok.
"Nadeel" de drop hoogte is hoger maar met de extra bepakking ben je toch weer snel beneden. De Amerikanen wilden eigenlijk met het Britse model parachute aan de gang. Maar de mening van de brandweer parachutisten (Fire-jumpers) uit die tijd gaf doorslag die vonden de parachute first opening totaal geen probleem (en Amerikaans produkt).
Het harnas van de moderne chute is duidelijk gebaseerd op het harnass van de T-5. De moderne ronde chute is ook iets groter voor een "zachtere" landing als de oorlogse T-5 / T-7 met 28 banen.
De stuurgaten in de koepel chutes is inderdaad veel veiliger als je met publiek spring. Maar ook zonder stuurgaten wordt door het Amerikaanse leger nog steeds gebruikt.
Zelf heb ik een zgn. 19th Special Forces Group Para System, met zelfs een steereble reserve......
De "Netting" die er tegenwoordig onder aan de skirt van de canopy zit, mogen we er van de FAA ook niet meer afhalen. Deze netting voorkomt een "inverted canopy" bij het springen op hoge snelheid. De dakota vliegt c.a. 95 knopen wanneer we springen, dus is er echt geen sprake van hoge snelheid.
De hoogte waarop we springen wordt bepaald door de lokale overheden en niet door ons.
Allemaal regeltjes en voorschriften. Toch is dit hetgeen er het dichtst bijkomt. Zeker omdat we met een d-bag springen en niet met een pilot chute zoals het ADT dat doet.
Groeten,
Too Tall
