wo2forum.nl

Een wapenstilstand om gewonden en lijken te verwijderen is iets anders dan een onofficiëel bestand dat troepen onderling afspraken. In de laatste geval wisten ze dat een actie een wraakactie kon uitlokken en was er dus reden je rustig te houden. Het kerstbestand vond plaats over hele stukken van het front, niet alleen bij Ploegsteerd (waar een nog onbekende A.Hitler gruwde van het idee)

Het boek
"SILENT NIGHT - The Remarkable 1914 Christmas Truce. Stanley Weintraub. Author has written a beautiful and moving evocation of this astonishing episode based on firsthand accounts from both the German and allied side - Letters, diaries and unit reports. A first class book on a worthwhile subject. Hardback. 238 pages. £12.99"
vertelt tot in details over de kerstverbroedering.

De legerleidingen deden er alles aan een dergelijke verbroedering te voorkomen en stelde er zelfs strenge straffen op. Het domme idee zou maar eens gaan leven dat de vijand ook maar een mens was!

In een veldpostbrief van de pionier Betsch van 24 februari 1916 staat:

"Overdag een puur uur granaten. Geweervuur hoor je bijna niet. Als wij niet schieten, schiet de vijand ook niet.
We liggen vlakbij de Fransen en het komt vaak voor dat we van de Fransen wat bonbons krijgen. Ook gooien de Fransen briefjes waarop ze aantekenen dat er van hun kant een stormloop op komst is. Ze vragen ons dan sterk vuur te openen zodat de stormloop wordt uitgesteld" Ulrich, Bernd. Frontalltag im Ersten Weltkrieg. Fisher Verlag 1995.

Zo zijn er vele voorbeelden te vinden in de literatuur en als je er dan een boek van maakt, zoals dat van Axelrod, dan lijkt het alsof het de gewone gang van zaken was. De officieren aan beide kanten waren echter zeer waakzaam en deden alles om dit te voorkomen. En dat was niet zo moeilijk: als een tegenstander zich in een streek waar verbroederd werd maar even liet zien bleek een kogeltje midden in zijn fontanelletje een uitstekend middel om de wederzijdse haat weer te doen opflakkeren...

Het was dus uitzondering, geen regel. Alhoewel het inderdaad zoals Benmaf zo mooi schreef zou "kunnen aantonen dat dit soort dingen alle negatieve uitingen over ons ras tegen zou kunnen spreken". Maar helaas: WO1 was een massaslachting van de eerste orde en weinig lieflijks kwam in het scenario voor.

Remarque schreef:Een wapenstilstand om gewonden en lijken te verwijderen is iets anders dan een onofficiëel bestand dat troepen onderling afspraken. In de laatste geval wisten ze dat een actie een wraakactie kon uitlokken en was er dus reden je rustig te houden.

Helemaal mee eens. Maar het geval in Gallipoli onstond het eerste initiatief spontaan.(20 mei). Omdat de legerleiding (Generaal Walker) bang was voor deze spontaniteit, is hij gaan onderhandelen en zo is op 24 mei een formele wapenstilstand afgesproken.

De hooghartige legerleidingen van de Britten waren doorgaans niet zo dol op dit soort zaken, zeker niet als ze aan de winnende hand waren. Ik dit geval kwam het ze goed uit. Want ja: de hele landing in Gallipoli was dan ook een ongekend militair debacle. Ze zouden dat derderangs volkje, de Turken, wel eens een lesje leren. Een goede voorbereiding leek ze een overbodige luxe. En dat is ze bijzonder slecht bekomen. Het feit dat ze er als aangeschoten wild vandaan moesten vluchten is de reden waarom ze zoveel van hun kameraden onbegraven achterlieten. Vandaar dat er nog zoveel Britten aan de oppervlakte liggen. De Turken zagen weinig reden de agressor te begraven. Die hadden meer zin in een feestje op de voor hen goede afloop.
Overigens doen Britse historici al sinds jaar en dag pogingen hun absolute nederlaag in de Dardanellen een wat meer glorieus aanzien te geven. Pogingen waar iedere leek makkelijk doorheen prikt. Al was het alleen maar op basis van cijfermatig materiaal. Anderhalve Turk, een paar kippen en een verdwaalde Turkse kleuter leerden daar het trotse Britse Empire een lesje waar ze lange tijd voor nodig hadden om er van te herstellen.

typisch, hoezo kunnen ze niet gewoon toegeven dat ze een gruwelijke fout hebben gemaakt?

Interessant stukje, bedankt !
Ik heb ooit wel al eens documentaires gezien over het Kerstbestand, het was in 1914 vrij algemeen. Maar ik herinner me dat er toen veel onderofficieren aan geallieerde zijde zwaar gestraft zijn (terechtgesteld etc), daardoor is het er in de latere jaren niet of bijna niet meer van gekomen. Zo zijn er ook veel ongelukken gebeurd met soldaten die wouden verbroederen maar toch door de tegenpartij werden neergeschoten ...

In het boek Shot at Dawn van putkowski staan geen namen van (onder)officieren die naar aanleiding van het kerstbestand zijn afgeschoten en het boek is compleet. Het klinkt lekker dramatisch en ik denk dat het daarom wordt verteld.
En Iron Marc. Ik denk dat het aan de volksaard ligt en het nationaal besef van hun 'geweldige' geschiedenis. Als je een Brit vertelt dat hun legers tijdens de Boerenoorlogen de concentratiekampen uitvonden heb je meer kans dat je ter plekke wordt vermoord dan kans op een discussie. Iedere geschiedkundige kleuter kan je vertellen dat Galipolli het grootste fiasco van WO1 is, behalve als hij uit GB komt.
Om over na te denken: onze Michiel de Ruyter (een paar oorlogjes eerder) is in Britse ogen een lafaard die als een dief in de nacht, in het holst van de nacht, de complete Britse vloot op de Theems vernietigde. Hetzelde verhaal wordt in ónze geschiedenisboeken iets anders verteld. Daar is het een held die met een klein flottielje, op een slimme en vermetelde wijze, de oppermachtige Engelse vloot uitschakelde. Wat is geschiedenis? Doorgaans wordt het geschreven door de overwinnaar... Nog iets om over na te denken? Veel Engelsen noemen de Britse opperbevelhebber van WO1, generaal Haig, de Schot die de meeste Engelsen aller tijden vermoordde...

Iron Marc schreef:

typisch, hoezo kunnen ze niet gewoon toegeven dat ze een gruwelijke fout hebben gemaakt?

Hoe leg je tienduizenden doden uit aan ouders als ze tengevolge van een foutje zijn gesneuveld?

Ja dat is bijna niet uitteleggen maar ik vind anders het toegeven van fouten altijd beter dan ontkennen of verdraaien van de feiten.
De nabestaanden hebben toch wel recht om met respect behandeld te worden?! Ongeacht of je een fout moet toegeven

Als de Britse legerleiding hun ondergeschikte manschappen als puur cijfermatig materiaal beschouwde, waarom zouden ze dan wel respect voor de nabestaanden hebben?
Het kwam voor dat de familie van lui die door het eigen vuurpeloton waren afgemaakt een briefje kregen met als tekst:
overleden aan verwondingen veroorzaakt door kogels. Aan de ware reden werd voorbijgegaan. Generaal Haig zat tijdens de Derde Slag bij Ieper op zo'n 50 kilometer van het slagveld. Hij weigerde te gaan kijken want dat zou zijn beslissingen kunnen beïnvloeden... Dat soort mannen stonden ver van de realiteit af en hadden, ook door hun afkomst, niet veel op met de mannen die, ter meerdere eer en glorie van dezelfde legerleiding, voor ze vochten. Het was toen een andere wereld, alhoewel?

B'Elanna schreef, meteen aan het begin van dit topic:

"Toevallig begin ik dit jaar op school met het vak "europese burgeroorlog" 1914 tot 1991. Te beginnen dus bij WOI, was aan het rondkijken op internet naar interessante informatie en vond dit:..."

Hoezo BURGEROORLOG???