Moengoman schreef:-Een heel peloton er op uitsturen om één soldaat uit de frontlinie te plukken terwijl de Amerikanen over uitstekende radioverbindingen beschikken (ze roepen er tenslotte luchtsteun mee op).
(Een squad is kleiner als een peleton)
- Dat is nu de hele punt van die film! En door de zelfde soldaten ook onderling besproken. Waarom moeten zij hun leven riskeren om 1 man te redden. En dat die persoon het ook maar waard moet wezen.
Daarbij is het niet uitzonderlijk om een groepje uit te zenden om 1 persoon te redden. Ook in wo2 niet. Bij de Mariniers is het zelfs een ere zaak om desnoods het lijk terug te halen. Tientallen films zijn er gemaakt waarin het leven van meerdere ingezet worden om 1 persoon te redden.
Radio verbindingen in die tijd waren alles behalve perfect. Vele (airborne) eenheden wisten pas dat de landingen plaatsvonden aan het geluid van de beschietingen.
Het is een misverstand dat alle zender /ontvangers willekeurig met elkaar kunnen communiceren op welke afstand dan ook(Die periode). Er is van te voren af gesproken hoe een radio netwerk inelkaar steekt. Meestal vergelijkbaar met een berg. Aan de top divisie HQ. Een regelrechte verbinding naar peleton is niet mogelijk maar gaat van zender naar zender.
De zenders worden van te voren afgestemd zodat ze in contact komen met de ontvangers waarmee ze op het slagveld mee te maken hebben. Een aantal zenders kan eventueel wisselend contact hebben met een aantal andere zenders. Onderaan de "berg" zitten een groot aantal zenders (peleton) die onderling en met compagnie HQ in contact kunnen komen. De kwetsbaarheid is als ergens een verbinding wegvalt of nooit aankomt of op de verkeerde plaats zit.
Daarbij vinden bij sommige toestellen de afstemming via kristallen plaats. Dat betekend dat een vaste afstemming op een andere zender. Denk eens aan de zin in de Film "A bridge too far" They are delivered with the wrong cristals". Op het landingsterrein Urquhart - verbindings officier De zenders waren wel perfect maar kunnen alleen communiceren met zenders met de zelfde kristallen.
Het is dus mogelijk dat je met je zender wel een compagnie die 2 km verder kan communiceren maar niet met divisie hoofdkwartier die 500 meter van je afzit.
De 101e divisie was zeer versnipperd tijdens de landing in Normandië. Zelfs al was er direct contact tussen 101e divisie HQ en Engeland. Berichtgeving onderling was zeer moeizaam. (Bij Britse 1st airborne in Arnhem was er slechts 1 (BBC) zender die contact slaagde te maken met Engeland) Bevelhebber 1st Allied arborne Army zat echter in Groesbeek en had totaal geen contact met de divisie in Arnhem. Hij had vrijwel geen idee hoe het bij Arnhem liep, pas in de laatste dagen een vaag beeld
Zelfs al had men vanuit Engeland een bericht naar het 101e HQ kunnen sturen, waar moest die er mee naar toe? Ze hadden een tekort aan manschappen laat staan dat ze zouden weten waar Ryan zich op dat moment bevond. Want hij was door een officier met een willekeurig aantal anderen naar een brug gestuurd.
Luchtsteun kon alleen opgeroepen worden door speciale teams. Meestal een officier met wat manschappen met een speciale zender afgestemd op de frequentie van de betreffende jachtvliegtuigen. Het idee dat je met welke zender dan ook door willekeurig aan de afstemknop te draaien met wie dan ook in contact kan komen met wie je wil klopt helaas niet. Helemaal niet als de twee verschillende zenders een verschillend frequentie bereik hebben.
(Bij Arnhem was een groep Amerikanen die hiervoor speciaal getraind waren en met 2 Waco gliders geland waren. Ze hebben slechts 1x contact kunnen maken met een aantal jachtvliegtuigen maar de verbindingen waren dusdanig slecht dat dat uiteindelijk niet iets nuttigs heeft opgeleverd.)
Veel jachtvliegers patrouilleerden in bepaalde gebieden waar ze zelf op jacht gingen. In de hele film zie je niet dat ze jachtvliegtuigen tot hulp hebben opgeroepen. De Mustangs op het laatst waren daar naar alle waarschijnlijkheid puur toevallig.
Moengoman schreef:
-In de gevechtsscene aan het eind onderneemt de Duitse tank plus infanterie een frontale aanval op het bruggehoofd.
-Is niets aparts. Iets vergelijkbaars heeft plaatsgevonden op de Britse posities in de omgeving van Elizabethsgasthuis in Arnhem. Via Bovenover (Utrechtse straatweg) kwamen een aantal sturmgeschutze (Brigade 280) over deze enkele weg met Duitse infantrie (o.a. SS). Britse infantrie zat op dat moment ook in de huizen aan beide kanten van de weg. Volgens de Britten hebben ze zeker 1 uitgeschakeld (PIAT). Een frontale aanval is tevens geschikt om de verdedigers op hun plaats te houden terwijl een flankbewegingen ( in de film zelfs 2 ) plaatsvind. De gebruikte taktiek tank voorop gevolgd door infantrie aan achter beide zijden is heel normaal. (Ook te zien in Full metal Jacket)
Moengoman schreef:-Wat ik werkelijk niet begrijp is de zwakke Amerikaanse bezetting van het bruggehoofd aan het eind van de film. Of dat bruggehoofd is belangrijk en de Amerikanen sturen zo snel mogelijk versterkingen, liefst in de vorm van tanks die buiten het dorp een egelstelling innemen. Of het bruggehoofd is niet belangrijk; de aanwezige Amerikanen trekken zich terug, ondermijnen de brug en blazen hem op zodra er flink wat Duitsers op rijden en lopen.
-In de film moeten ze de brug bezetten tot er versterkingen arriveren. Hanks / rangers en para's zitten in vijandelijk bezet gebied en ze wachten tot de versterkingen (infantrie + tanks) arriveren. (Dit is hun Alamo! Fort in het zuiden van Texas belegerd door Mexicanen, wachten en hopen dat versterkingen op tijdaankomen)
Vele Amerikaanse eenheden waren door verspreide landingen zwak bezet. Voor veel opdrachten werd het simpelweg roeien met de riemen, manschappen, die je hebt en bijeen kunt schrapen.
Hanks situatie is vergelijkbaar met de Britse situatie op Pegasus brug. Mochten ze er niet in slagen om de brug te behouden moesten ze deze opblazen. De brug wilde men behouden om een uitbraak te kunnen doen. Als de Duitsers deze brug hadden kunnen behouden dan zouden ze deze juist kunnen gebruiken om een aanval op de invasie troepen te kunnen doen. (Ook bij pegasus brug is een aanval via de weg gedaan met een tank (uitgeschakeld door een PIAT)
Op het nippertje bereiken de landingstroepen met tanks het dorpje net voordat ze zelf de brug kunnen opblazen.
Moengoman schreef:Het filmische probleem met allebei is dat de overlevingskansen van Tom Hanks de 100 % naderen en dat berooft ons van een heleboel sentimentele (velen zouden schrijven: emotionele) scenes.
Wat Tom Hanks, Soldaat Ryan en co doen noemen we normaal gesproken zelfmoord en dat is niet gebruikelijk voor geallieerde eenheden.
Zolang er hoop is gaan mensen door. Hoe perfect je ook het tegendeel kan berekenen. Praktijk is echter dat dit soort situatie ook bij geallieerden tijdens wo2 in praktijk voorkwam.
Het eerder aangehaalde Alamo. De verdedigers kregen de kans van de mexicanen om zich over te geven. Echter ze zijn allemaal gebleven. ook al konden ze logischer wijs niet winnen. Waarschijnlijk o.a. de hoop dat versterkingen misschien op tijd zouden arriveren.
In wo 1 was een Amerikaanse eenheid verfilmd als "The lost batalion" in een woud omsingeld door de Duitsers en ondanks zware verliezen, geen bevoorrading, geen contact met divisie HQ (dus geen zicht op de toekomst) bleven ze vechten met alleen de hoop dat ze uiteindelijk gevonden zouden worden. Wat uiteindelijk ook gebeurde.
Een batalion van de 36e (Texas) Infantrie divisie was in Frankrijk (Vogezen) hetzelfde overkomen. Ze hadden geen idee waar ze zich bevonden omsingeld door Duitse eenheden zijn ze blijven vechten todat ze ontzet werden door een roemruchte Amerikaanse Japanse eenheid.
Zo zijn er veel grote en kleine geallieerde eenheden die tegen alle verstand in zijn blijven vechten. Het peleton van Lt Wierzbowski (101e airborne divisie) bij de brug van Best. Ze waren ver in de minderheid, maar hoopten dat hulp toch op tijd zou komen. Uiteindelijk zijn ze door de Duitsers gevangen genomen. (Joe Mann ontving posthuum de Medal of Honour, heel cliché maar hij wierp zich op een granaat die hij vanwege zijn in verband zittende armen niet kon teruggooien)
(als je deze actie zou verfilmen heb je volgens mij alle film /persoon clichés die je maar kan bedenken bijeen. Helemaal als je ook verfilmd dat een aantal overlevenden uiteindelijk weer bevrijd worden)
Uiteindelijk besluit het figuur dat Hanks speelt dat als ze allen bij de brug blijven dat ze misschien toch een kans hebben, na overleg met zijn sergeant.