Sporen van het Rode leger

Musea, monumenten en evenementen met betrekking tot WOII

Moderator: Mr Mojo Risin

Plaats reactie
Gebruikersavatar
asjemenou
Moderator & Beste Avatar 2009
Moderator & Beste Avatar 2009
Berichten: 4272
Lid geworden op: 26 apr 2005, 16:35

Sporen van het Rode leger

Bericht door asjemenou »

Gedurende WOII was de Sovjet-Unie (Rusland) een belangrijke bondgenoot van de westerse geallieerden in de strijd tegen Duitsland. Desondanks blijft het aandeel van het Sovjet leger in WOII bij ons wat onderbelicht en zelfs beladen.
Tot op de dag van vandaag zijn er ook van dit leger nog steeds sporen te vinden. Deze sporen bestaan dan veelal uit erebegraafplaatsen, monumenten of plaquettes.
Mocht je tijdens je verblijf ergens in Oost-Europa een foto hebben gemaakt van zo'n monument wat nog herinnert aan het Sovjet leger in WOII dan kun je deze plaatsen in deze topic. Het liefst met vermelding van de locatie en gebeurtenis.

Deze topic zal ik beginnen met foto's van misschien wel het bekendste Sovjet eremonument, Das Sowjetisches Ehrenmal im Treptower Park in Berlijn. Deze begraafplaats is aangelegd ter ere van de Sovjet soldaten die sneuvelden tijdens de verovering van Berlijn in 1945.
Voor wie meer wil weten over deze erebegraafplaats; https://nl.wikipedia.org/wiki/Sowjetisc ... ower_Park) .
De foto's heb ik een aantal jaren geleden gemaakt tijdens een stedentrip naar Berlijn.
Dit bezoek was kort na de Russische Dag van de Overwinning (9 mei). Dit verklaard de vele bloemen die gelegd zijn.
_dsc0079-lr.jpg
_dsc0078-lr.jpg
_dsc0094-lr.jpg
_dsc0088-lr.jpg
_dsc0084-lr.jpg
_dsc0092-lr.jpg
_dsc0091-lr.jpg
_dsc0093-lr.jpg
_dsc0096-lr.jpg
_dsc0087-lr.jpg
Het standbeeld van de Sovjet soldaat is terug te vinden op veel Russische WOII memorabilia zoals te zien is op de onderstaande foto.
_dsc0187-lr.jpg
Laatst gewijzigd door asjemenou op 21 jul 2018, 00:07, 1 keer totaal gewijzigd.
Reden: opnieuw vermelden van weblink
Ga serieus om met het WOII forum. Dan houden we het forum voor alle leden interessant!

Bertus Bunker
Lid
Berichten: 558
Lid geworden op: 11 okt 2017, 11:33
Locatie: Alkmaar

Re: Sporen van het Rode leger

Bericht door Bertus Bunker »

Leuk topic ! één van de vele , een Russische T34 als monument in Pniewo in Polen .
De T34 is de meest gebouwde tank in Rusland tijdens de oorlog en is na de oorlog nog in tal van Warschau pakt landen gebruikt en komt als monument nog veel voor in Oost Europa.
Bijlagen
T 34 - Pniewo , Polen.jpg

Bertus Bunker
Lid
Berichten: 558
Lid geworden op: 11 okt 2017, 11:33
Locatie: Alkmaar

Re: Sporen van het Rode leger

Bericht door Bertus Bunker »

Monument in Nowy Dwór Mazowiecki , Polen.
Bijlagen
Nowy Dwór Mazowiecki.jpg
56569100[1].jpg

Gebruikersavatar
asjemenou
Moderator & Beste Avatar 2009
Moderator & Beste Avatar 2009
Berichten: 4272
Lid geworden op: 26 apr 2005, 16:35

Re: Sporen van het Rode leger

Bericht door asjemenou »

Hoi Bertus, bedankt voor je reactie. Het klopt dat veel T-34 tanks in Oost-Europa tot WOII oorlogsmonument zijn "gepromoveerd". Helaas moet hierbij wel worden geconstateerd dat niet alle tentoongestelde T-34 tanks ook daadwerkelijk Sovjet WOII producties zijn.
Dit is ook het geval met de T-34 tank van het fortifacation museum in Pniewo, Polen; https://www.landmarkscout.com/the-ostwa ... wo-poland/ .
De T-34 tank die daar staat opgesteld is naar alle waarschijnlijkheid een naoorlogse Poolse T-34/85 tank. Polen heeft in de begin jaren vijftig een eigen variant van de T-34 tank geproduceerd.
De T-34 tank heeft overigens een lange staat van dienst gehad binnen het Warschau Pact. Ze werden regelmatig gemoderniseerd en waren tot in de jaren tachtig van de vorige eeuw in oorlogsreserve.
Ga serieus om met het WOII forum. Dan houden we het forum voor alle leden interessant!

Gebruikersavatar
asjemenou
Moderator & Beste Avatar 2009
Moderator & Beste Avatar 2009
Berichten: 4272
Lid geworden op: 26 apr 2005, 16:35

Re: Sporen van het Rode leger

Bericht door asjemenou »

Het oorlogsmonument in Nowy Dwór Mazowiecki, Polen is ter nagedachtenis aan de Poolse verdedigers van fort Modlin tegen de Duitse Wehrmacht in september 1939; http://www.bohaterowie1939.pl/_content. ... itemID=250 .
Zie ook; https://en.wikipedia.org/wiki/Modlin_Fortress en https://en.wikipedia.org/wiki/Battle_of_Modlin .
Aan weerszijde van het monument staan twee 76 mm. M1927/39 houwitsers van Sovjet makelij.
76 mm. M1927 regimental gun.jpg
Ga serieus om met het WOII forum. Dan houden we het forum voor alle leden interessant!

Gebruikersavatar
asjemenou
Moderator & Beste Avatar 2009
Moderator & Beste Avatar 2009
Berichten: 4272
Lid geworden op: 26 apr 2005, 16:35

Re: Sporen van het Rode leger

Bericht door asjemenou »

Afgelopen zomer heb ik het Oorlogsmuseum Overloon bezocht. Buiten in het park stond daar een T34/85 tank opgesteld. Ik heb deze tank toen eens wat nader bekeken en gefotografeerd.
Naderhand ben ik thuis uit gaan zoeken wat voor een type T34/85 tank het nu eigenlijk is want van dit type tank bestaan nogal wat varianten.
Ook zijn de Russen (Sovjets) niet de enige geweest die de T34 tank hebben geproduceerd.
Zo mochten de Polen en de Tsjechoslowaken in 1951 met medewerking van de Russen de T34/85 tank opnieuw in productie nemen. In de Sovjet Unie was men inmiddels al gestopt met het produceren van deze tank.
In de periode 1951-55 hebben de Polen zo'n 1380 exemplaren van hun T34/85M tank geproduceerd. In Tsjechoslowakije werden er in de periode van 1951-58 zo'n 3185 T34/85CZ gefabriceerd. Ondanks de invoering van modernere tanks zoals de T54/55 bleef de T34/85 in oorlogsreserve bij de Sovjet Unie en haar bondgenoten. De in reserve gehouden T34/85 tanks werden een aantal malen gemoderniseerd. Dit leidde tot de T34/85 M1960 en M1969.
Ook de Chinezen hebben de T34/85 geproduceerd. Deze Chinese variant de M58 werd o.a. aan (Noord) Vietnam geleverd. Meer over de historie van de T34/85 tank is te lezen op http://www.tanks-encyclopedia.com/ww2/s ... T34-85.php .

Terug naar de T34/85 tank in het park van het Oorlogsmuseum Overloon. Na onderzoek ben ik van mening dat het hoogst waarschijnlijk een Poolse T34/85M1 is. Ergens gefabriceerd in de periode 1951-55 bij het Poolse Zakłady Mechaniczne Bumar-Łabędy in Gliwice.
Wat direct opvalt aan de tank is de mooie afwerking. De lasnaden op de romp van de tank zijn netjes aangebracht. Dit is bij de oorlogsgeproduceerde Sovjet T34/85's meestal niet het geval.
Ook de geschutskoepel en het loopwerk zijn typerend voor een Poolse T34/85M.
_dsc0046-lr.jpg
_dsc0048-lr.jpg
_dsc0050-lr.jpg
_dsc0053-lr.jpg
_dsc0058-lr.jpg
_dsc0055-lr.jpg
_dsc0056-lr.jpg
_dsc0051-lr.jpg
_dsc0059-lr.jpg
_dsc0049-lr.jpg
De T34 tank was voor de Sovjets een belangrijk wapen in de strijd tegen nazi Duitsland. Om deze reden zijn er in Rusland (Sovjet Unie) meerdere postzegels uitgegeven waarop de T34 tank staat afgebeeld. Zoals een Russische postzegel uit 2010 vermeldt, een wapen van de overwinning.
Russia_stamp_no._1406_-_T-34-85.jpg
Ga serieus om met het WOII forum. Dan houden we het forum voor alle leden interessant!

Gebruikersavatar
asjemenou
Moderator & Beste Avatar 2009
Moderator & Beste Avatar 2009
Berichten: 4272
Lid geworden op: 26 apr 2005, 16:35

Familie vindt verloren Sovjetsoldaat na 75 jaar op ereveld Leusden

Bericht door asjemenou »

Het komt niet zo vaak voor dat een Sovjet soldaat uit WOII het nieuws haalt in Nederland. Daarom vond ik het wel een vermelding in dit topic waard.

De dochter en kleindochter van een verloren gewaande Sovjetsoldaat uit de Tweede Wereldoorlog hebben hun familielid na meer dan 75 jaar teruggevonden in Leusden. De militair, Aleksej Andrejevitsj Andrejev, ligt daar op het Russisch Ereveld, waar 865 oorlogsslachtoffers uit de voormalige Sovjet-Unie zijn begraven.
Onderzoeker en journalist Remco Reiding, die al meer dan twintig jaar zoekt naar nabestaanden van de soldaten op het veld, zag twee dagen geleden een onbekend nummer op zijn telefoon. "Een nummer uit Letland. Toen ik de voicemail afluisterde, kreeg ik kippenvel."
De familieleden van Andrejev hadden hem gevonden toen ze onlangs voor het eerst een computer hadden aangeschaft en zijn naam hadden ingetypt op het internet. Dat bracht hen naar de website van stichting Russisch Ereveld.

Vijftien jaar gezocht

De afgelopen vijftien jaar had de familie naar hem gezocht. Tegenwoordig wonen ze in Letland, maar ook in Wit-Rusland, waar de familie in een kamp was ondergebracht tijdens de oorlog, was geen spoor van hem.
Reiding vindt het mooi dat de familie van Andrejev hem weer heeft gevonden. "Het is keer op keer prachtig om kinderen te kunnen vertellen dat hun vader niet langer vermist is, maar deze familie heb ik wel heel lang gezocht. Ik ben blij dat ik dit mysterie nu kan afsluiten." De afgelopen jaren vond Reiding de nabestaanden van zo'n tweehonderd Sovjetsoldaten.


Bron: nos.nl.

https://nos.nl/artikel/2206500-familie- ... usden.html?

Ook RTV Utrecht besteedde aandacht aan de verloren gewaande Sovjet soldaat;

https://www.rtvutrecht.nl/gemist/uitzen ... 1208-1215/ .

Nederland heeft een (Sovjet) Russisch ereveld. Op dit ereveld liggen 865 soldaten uit de voormalige Sovjet-Unie begraven. Zij kwamen tijdens WOII om het leven.
Meer over het Russische ereveld kun je op hun website lezen; https://russisch-ereveld.nl .
Een aantal jaren geleden heb ik foto's gemaakt op het Russisch ereveld. Dit was op de Russische Dag van de Overwinning (9 mei).
Naamloos-4.jpg
Naamloos-7.jpg
Naamloos-6.jpg
Naamloos-5.jpg
Naamloos-2.jpg
Naamloos-3.jpg
Ga serieus om met het WOII forum. Dan houden we het forum voor alle leden interessant!

Gebruikersavatar
asjemenou
Moderator & Beste Avatar 2009
Moderator & Beste Avatar 2009
Berichten: 4272
Lid geworden op: 26 apr 2005, 16:35

Regulirovsjtsjitsa Lydia Spivak (Ovcharenko)

Bericht door asjemenou »

2 mei 1945, een vrachtwagen van het Sovjet leger reed door de kapot geschoten straten van Berlijn. Achterin de vrachtwagen zaten de regulirovsjtsjitsi, de verkeersregelaarsters van het Sovjet leger. Onder hen was ook junior sergeant Lydia Andreevna Spivak (Ovcharenko).
Het Duitse leger in Berlijn had gecapituleerd en de stad werd overspoeld door eenheden van het Sovjet leger. Om dit alles in goede banen te kunnen leiden was het voor het Sovjet leger van groot belang om de verkeershandhaving in de stad zo snel mogelijk te herstellen. Hiervoor had het Rode leger haar regulirovsjtsjitsi nodig.
Die morgen kreeg junior sergeant Lydia Spivak van haar meerdere het bevel; “Jouw post wordt Nummer 1.”
Lydia Spivak kende de locatie van deze post omdat ze de plattegrond van Berlijn uitvoerig van tevoren had moeten bestuderen. Ze wist dat post Nummer 1 in het centrum van Berlijn lag, nabij de Reichstag en de Brandenburger Tor.
Die dag werd ze op haar post belaagd door fotografen en cameramensen van het bioscoopjournaal. Door hun toedoen werd Lydia Spivak onsterfelijk als de “hostess of the Brandenburg Gate”. Vijf jaar lang bleef haar identiteit onbekend.



Lydia Spivak werd geboren in het zuidoosten van de Oekraïne, in het stadje Chernigovka in het Zaporizja oblast. Als kind droomde Lydia er al van om lerares te worden.
Lydia hoopte dan ook dat ze na de 10e klas zou worden toegelaten tot het pedagogisch onderwijs.
Echter, de oorlog gooide roet in het eten. Op 22 juni 1941 vielen de Duitsers de Sovjet-Unie aan. Op 7 oktober 1941 werd haar woonplaats Chernigovka door de Duitsers veroverd. De bezettingsmacht van Chernigovka bestond hoofdzakelijk uit Roemeense soldaten die zich aanvankelijk mild gedroegen tegenover de burgerbevolking.
Dit veranderde in 1943 toen de kansen keerden voor de Duitsers aan het oostfront. De Duitsers werden steeds onmenselijker in hun optreden. Ze roofden alles van de bevolking wat ze maar konden gebruiken. Ook werden er veel jonge mensen opgepakt en gedeporteerd naar Duitsland om daar te moeten werken in de wapenfabrieken.
Bang geworden dat ook Lydia opgepakt zou worden besloot haar vader om een schuilplaats voor haar en een vriendin te graven onder de kersenbomen in de tuin van het ouderlijk huis.
Deze ondergrondse schuilplaats was voorzien van een ventilatieschacht die tevens werd gebruikt om de meisjes te voorzien van eten en drinken. De meisjes gaven deze ventilatieschacht de bijnaam “de weg van het leven”. Hoelang zij zich daar verstopt hadden kon Lydia zich niet meer herinneren.
Zij herinnerde zich wel dat zij op een dag een gedreun voelde. Eerst dacht ze aan een aardbeving.
Het dreunen wat gepaard ging met gerommel werd als maar luider. Na verloop van tijd drong het tot haar door dat het gerommel afkomstig moest zijn van bombardementen.
Plotseling hoorde ze de blije stem van haar moeder die riep; “Onze jongens zijn gekomen.”
Lydia en haar vriendin konden eindelijk hun schuilplaats verlaten. Chernigovka werd bevrijd door het Rode leger op 18 september 1943.
Ondanks de protesten van haar ouders besloot Lydia om vrijwillig dienst te nemen in het Rode leger. De toen zeventienjarige Lydia loog over haar leeftijd tegen de lokale commandant van het Sovjet leger. Ze vertelde hem dat ze achttien jaar was.
Ze hoopte te worden opgeleid tot scherpschutter(es!) of gewondenverzorgster maar het Sovjet leger besliste anders. Zij stuurden Lydia naar Bataisk in het Rostov oblast om daar te worden opgeleid tot regulirovsjtsjitsa.
_dsc0154-lr.jpg
Bladzijden uit het Sovjet militaire handboek voor de chauffeur, uitgave 1940.
Bladzijden uit het Sovjet militaire handboek voor de chauffeur, uitgave 1940.
Het werk van de regulirovsjtsjitsa was zeker niet zonder gevaar. De vrouwen moesten op hun post blijven staan in de brandende zon of in de ijzige kou. Ze stonden bloot aan artillerie beschietingen en luchtbombardementen. Het militaire verkeer moest ten allen tijde doorgang hebben. Deze gevaarlijke omstandigheden kostte veel regulirovsjtsjitsi het leven.
’s Nachts huilden de vrouwen vanwege de pijn in hun benen en rug door het lange staan. Ook huilden ze van de angst die zij hadden gevoeld wanneer de aanvoerroutes waarlangs zij stonden doorkruist werden door verkenningseenheden van het Duitse leger.
9557695.jpg
Als regulirovsjtsjitsa trok Lydia met het Sovjet leger naar het westen. Via de militaire aanvoerroute Nr. 15 van het 1e Wit-Russische Front bereikte Lydia Spivak in 1945 Berlijn.
Vanaf de eerste dag dat Lydia op haar post stond nabij de Brandenburger Tor, vroegen passerende Sovjet soldaten haar om een locatie waar zij het beste hun naam konden achterlaten. Dit wilden zij doen als een teken van overwinning op de Duitsers. Als bewijs dat ze in Berlijn waren geweest.
Lydia gaf hen allen een antwoord maar liet zich hierbij niet afleiden van haar werk. Als regulirovsjtsjitsa wees ze de militaire voertuigen met haar signaal vlaggetjes in de juiste richting. Hierbij draaide ze letterlijk veelvuldig om haar as. Door deze draaiende beweging gaven de frontsoldaten de regulirovsjtsjitsi de bijnaam “Ballerina’s”.
Lydia Spivak, staande tweede van links. De foto is genomen ten tijde van de Conferentie van Potsdam. (Privécollectie familie Ovcharenko)
Lydia Spivak, staande tweede van links. De foto is genomen ten tijde van de Conferentie van Potsdam. (Privécollectie familie Ovcharenko)
Van 17 juli tot 2 augustus 1945 was er de Conferentie van Potsdam. De regulirovsjtsjitsi kregen hiervoor nieuwe uniformen uitgereikt. Uniformen die waren vervaardigd uit dezelfde stof als van officiersuniformen. Ook mochten zij naar de kapper waardoor zij na lange tijd weer het gevoel kregen een vrouw te zijn.
Lydia werd opgesteld nabij de Cecilienhof waar de conferentie werd gehouden. Zo zag ze de auto’s met daarin Zhukov, Truman, Churchill en Eisenhower aan zich voorbij rijden.
Lydia herinnerde zich hoe ze beefde van opwinding toen de auto van Jozef Stalin haar passeerde.
De auto met Jozef Stalin kwam als enige uit een andere richting gereden dan de auto’s van de overige hoogwaardigheidsbekleders.
In september 1945 werd Lydia Spivak gedemobiliseerd en keerde zij terug naar haar woonplaats Chernigovka in de Oekraïne. Kort daarna verhuisde ze naar Dnepropetrovsk waar ze examen deed en toegelaten werd voor een opleiding als lerares aan Stalin’s (Donetsk) Pedagogisch Instituut. Hier ontmoette ze de wiskunde student Sergey Ovcharenko met wie ze trouwde en met wie zij een dochter en een zoon kreeg.
Na haar afstuderen werd ze lerares in de Oekraïense taal en literatuur aan hetzelfde Donetsk Pedagogisch Instituut.
Lydia Ovcharenko te midden van haar leerlingen. (Privécollectie familie Ovcharenko)
Lydia Ovcharenko te midden van haar leerlingen. (Privécollectie familie Ovcharenko)
Het waren haar studenten die Lydia herkenden als de “hostess of the Brandenburg Gate” toen de beroemde foto van haar als regulirovsjtsjitsa stond afgedrukt in een regionale krant.
Sindsdien werd Lydia alom bekend en ontving zij vele brieven van zowel volwassenen als kinderen uit de gehele wereld. De brieven bleven zelfs tot na haar dood nog komen.
Lydia Ovcharenko-Spivak overleed in 1984 op 59 jarige leeftijd aan een hartaanval.
Privécollectie familie Ovcharenko.
Privécollectie familie Ovcharenko.
Bron: https://www.donetsk.kp.ru/daily/26675.4/3696739/ .
Ga serieus om met het WOII forum. Dan houden we het forum voor alle leden interessant!

Gebruikersavatar
Kugelblitz
Moderator
Moderator
Berichten: 4072
Lid geworden op: 02 apr 2008, 14:12

Re: Sporen van het Rode leger

Bericht door Kugelblitz »

Interessant, dank voor het delen!
Laten we het vooral gezellig houden! :)

Bertus Bunker
Lid
Berichten: 558
Lid geworden op: 11 okt 2017, 11:33
Locatie: Alkmaar

Re: Sporen van het Rode leger

Bericht door Bertus Bunker »

Prachtig verhaal !

Gebruikersavatar
asjemenou
Moderator & Beste Avatar 2009
Moderator & Beste Avatar 2009
Berichten: 4272
Lid geworden op: 26 apr 2005, 16:35

Kleindochter bezoekt na 75 jaar graf van opa

Bericht door asjemenou »

Eerder in dit topic besteedde ik al aandacht aan het vinden van de nabestaanden van de Sovjetsoldaat Aleksej Andrejevitsj Andrejev. Andrejev ligt begraven op het Russisch Ereveld in Leusden. Afgelopen mei bezocht Irina Tsjernjakova het graf van haar grootvader.

Pas in december hoorde Irina Tsjernjakova dat haar opa in het verre Nederland begraven ligt. Donderdag bezoekt ze, 75 jaar nadat hij naar het front vertrok, eindelijk zijn graf. Op het Russisch Ereveld in Leusden.
De koffers zijn gepakt, maar de laatste zorgen voor de reis van haar leven zijn nog niet weggenomen. Of ze zelf een schep en hark mee moet nemen om het graf in orde te maken. Nee, dat hoeft niet, het Russisch Ereveld wordt keurig onderhouden.
Irina Tsjernjakova kan niet wachten, totdat ze eindelijk in het vliegtuig naar Nederland stapt. Ze maakt de reis vanuit de Letse hoofdstad Riga, waar de familie na lange omzwervingen tijdens en na de oorlog is beland.
Geen wonder dat Irina en haar moeder Tamara, kleindochter en dochter van Sovjetsoldaat Aleksej Andrejevitsj Andrejev, zo moeilijk te vinden waren. Het duurde 75 jaar, voordat zij in december 2017 eindelijk te horen kregen waar vader/grootvader begraven ligt.
Toen typte Irina op een net gekochte computer de naam van opa in. En ze vond het spoor dat onderzoeker Remco Reiding van de Stichting Russisch Ereveld had achtergelaten. Hij was al sinds 2000 naar de familie op zoek geweest en had de hoop al bijna opgegeven dat ze ooit gevonden zouden worden.
Donderdag staat Irina dankzij gulle Nederlandse sponsors dan toch aan het graf. Haar moeder kan de reis naar Nederland fysiek niet meer aan. Dus ze bewijst namens haar de laatste eer.
Op 4 mei loopt Irina bovendien mee met de Stille Tocht van Kamp Amersfoort naar het Russisch Ereveld en de oorlogsgraven op begraafplaats Rusthof. Ook vicepremier Hugo de Jonge maakt onderdeel uit van de stoet.
Op het Russisch Ereveld liggen 865 oorlogsslachtoffers uit de Sovjet-Unie begraven. Velen waren door de Duitsers krijgsgevangen gemaakt en stierven na hun bevrijding uit het kamp alsnog aan ziekte.
Andrejev overleed op 28 mei 1945 aan tuberculose in Bad Lippspringe. Hij werd door de Amerikanen tijdelijk begraven in Margraten en in 1947 overgebracht naar het net aangelegde Russisch Ereveld in Leusden. Pas meer dan vijftig jaar na de oorlog zijn voor het eerst nabestaanden opgespoord.



De Russische televisie berichtte eveneens over het bezoek van Irina Tsjernjakova aan het graf van haar opa; https://www.1tv.ru/n/344925 .


Bron; website Russisch Ereveld https://russisch-ereveld.nl/actueel/3513/ en https://russisch-ereveld.nl/actueel/kle ... -gevonden/ .
Ga serieus om met het WOII forum. Dan houden we het forum voor alle leden interessant!

Gebruikersavatar
Kugelblitz
Moderator
Moderator
Berichten: 4072
Lid geworden op: 02 apr 2008, 14:12

Re: Sporen van het Rode leger

Bericht door Kugelblitz »

Wat fijn voor de nabestaanden!
Laten we het vooral gezellig houden! :)

Gebruikersavatar
asjemenou
Moderator & Beste Avatar 2009
Moderator & Beste Avatar 2009
Berichten: 4272
Lid geworden op: 26 apr 2005, 16:35

Studebaker US6 2½-ton 6x6 truck

Bericht door asjemenou »

Gedurende de periode 1941-1945 produceerde de Amerikaanse Studebaker Corporation en de REO Motor Car Company de Studebaker US6 2½-ton 6x6 truck; https://en.wikipedia.org/wiki/Studebake ... _6x6_truck . Zij fabriceerden in totaal zo'n 200.000 Studebaker US6 trucks.
De Studebaker US6 werd grotendeels aan de overige geallieerden geleverd onder de bepalingen van de Amerikaanse Leen- en Pachtwet. Zo'n 152.000 Studebaker US6 trucks werden via Iran (Perzië) aan de Sovjet-Unie geleverd waarvan de eerste arriveerden in de herfst van 1941. Na uitgebreide tests vond het Sovjet leger de Studebaker US6 geschikt als lanceerplatform voor de BM-13 raketwerper "Katyusha". Meer dan 1800 Studebaker US6 trucks werden hiervoor omgebouwd en aangeduid als de BM-13N. De Studebaker US6 vormde de basis voor de naoorlogse Sovjet ZiS 151 truck.



Op Youtube vond ik een film over de slag om Berlijn in 1945. In het begin van deze film is de inzet van de Studebaker US6 door het Sovjet leger goed te zien. Daarnaast is er nog overig Lend-Lease materiaal te zien zoals de Amerikaanse Dodge WC51 en de M-17 AA halftrack.
De film is helaas niet direct op dit forum te bekijken maar alleen via Youtube; https://youtu.be/AgLusxywy-0 .
De persoon die de film heeft geplaatst, heeft een eigen website waarop hij zelfgemaakte illustraties plaatst van o.a. voertuigen welke gebruikt werden door het Rode leger gedurende WOII zoals de Studebaker US 6x6 U3 w/BM-13N; https://www.o5m6.de/redarmy/studebaker_ ... _13_16.php .
Ga serieus om met het WOII forum. Dan houden we het forum voor alle leden interessant!

Gebruikersavatar
asjemenou
Moderator & Beste Avatar 2009
Moderator & Beste Avatar 2009
Berichten: 4272
Lid geworden op: 26 apr 2005, 16:35

Катюша (песня)-Katyusha (lied)

Bericht door asjemenou »

In de vorige reactie al genoemd, de BM-13 raketwerper "Katyusha", welke voor het eerst door de Sovjets werd ingezet in 1941.
Gaven de Duitsers dit wapen al snel de bijnaam "Stalinorgel", de Russen daarentegen noemden dit wapen liefkozend "Katyusha" vernoemd naar een populair Russisch soldatenlied.

Het soldatenlied "Katyusha" (Катюша) uit 1938 gaat over een meisje genaamd Katyusha die verlangt naar haar geliefde die aan het front is.
De muziek van dit lied werd gecomponeerd door Matvej Blanter en de tekst ervan werd geschreven door de dichter Michail Isakovski. Het lied werd voor het eerst gezongen op 27 november 1938 door Vera Krasovitskaya. Sommige bronnen melden dat Valentina Batisjtsjeva de eerste was die dit lied ten gehore bracht. Het lied was onmiddellijk een groot succes.
Gedurende de oorlog werd het lied veelvuldig gezongen door de populaire Russische folkloristische zangeres Lidia Andreyevna Ruslanova (1900-1973), https://en.wikipedia.org/wiki/Lidia_Ruslanova
Zij gaf meer dan 1120 concerten voor Sovjet soldaten aan het front. Op 2 mei 1945 gaf ze een concert op de trappen van de Rijksdag in Berlijn aan de toen massaal toegestroomde Sovjet soldaten.
Sindsdien is het Russische soldatenlied "Katyusha" wereldberoemd en ontbreekt niet op de jaarlijkse Dag van de Overwinning in Rusland op 9 mei.



Voor de tekst van het lied zie; https://nl.wikipedia.org/wiki/Katjoesja_(lied)

Muziek: Matvej Isaakovitsj Blanter
Tekst: Michail Vasiljevitsj Isakovski
Ga serieus om met het WOII forum. Dan houden we het forum voor alle leden interessant!

Gebruikersavatar
asjemenou
Moderator & Beste Avatar 2009
Moderator & Beste Avatar 2009
Berichten: 4272
Lid geworden op: 26 apr 2005, 16:35

Dorotheenstraße1, Am Kupfergraben

Bericht door asjemenou »

Tussen 16 april en 2 mei 1945 vond de slag om Berlijn plaats. In Berlijn zijn nog veel gebouwen te vinden die de sporen van deze slag dragen.
Zo’n door de oorlog getekend gebouw staat op de hoek van de Dorotheenstraße met Am Kupfergraben, tegenover het Pergamonmuseum.
_dsc0365-lr1.jpg
Dit huidige gebouw is slechts een overblijfsel van een in 1879-1882 gebouwd belastingkantoor. Later behoorde het gebouw toe aan het Pruisische ministerie van Financiën.
Op de onderstaande foto uit 1900 is het gebouw in zijn oorspronkelijke staat te zien. Het wordt aangegeven met een rode pijl.
Stadtschloss_berlin-14.jpg
Het bouwdeel met het hoofdportaal wat aan Am Gießhaus en Am Kupfergraben lag werd in de Tweede Wereldoorlog verwoest.
Na de eenwording van Duitsland werd het gebouw gerenoveerd en is het heden in gebruik bij de Humboldt universiteit.
Voor veel toeristen is dit gebouw een bezienswaardigheid. Het is een tastbaar bewijs van de oorlog die in 1945 in de straten van Berlijn woedde.
Bij het zien van de vele kogelinslagen in de gevel, zal menigeen zich afvragen wat hier in 1945 afgespeeld kan hebben.
De verdediging van het gebouw zal waarschijnlijk geen belangrijke rol hebben gespeeld gedurende de slag. In de vele publicaties over de slag om Berlijn welke ik heb geraadpleegd wordt geen enkele melding gemaakt van een gevecht rondom de Dorotheenstraße 1.
_dsc0362-lr1.jpg
_DSC0363-lr1.jpg
_dsc0378-lr1.jpg
_dsc0380-lr1.jpg
_DSC0381-lr1.jpg
Omdat de meeste inslagen zich op de oostelijke gevel van het gebouw bevinden is het zeer aannemelijk dat ze veroorzaakt zijn door vuur van Sovjet troepen behorende tot de 416e infanteriedivisie. De 416e infanteriedivisie was onderdeel van het 1e Witrussische front van maarschalk Zjoekov. (416e infanteriedivisie, 32e infanteriekorps, 5e stootroepenleger, 1e Witrussische front - 416-я стрелковая дивизия - 32-й стрелковый корпус - 5-я ударная армия - 1-й Белорусский фронт).
De verdedigers van het gebouw aan de Dorotheenstraße 1, Am Kupfergraben zullen waarschijnlijk toebehoord hebben aan de 11. SS-Freiwilligen-Panzergrenadier-Division Nordland.

Een Russische Wikipedia site over de Sovjet 416e infanteriedivisie vermeldt dat eenheden van deze divisie op 30 april 1945 doorbraken naar de nabijgelegen Schlossplatz. De volgende dag bestormden zij het aangrenzende Königliches Schloss waarop ’s middags om 15:00 uur de Sovjet vlag werd gehesen.

Op het Internet vond ik een verslag van de Zweed Hans Jakobsson over hetzelfde gebouw.
Hij plaatste zijn verslag op 2 oktober 2011; http://hjak.se/2011/10/02/am-kupfergraben-berlin/

Ook de website Berlin LuftTerror heeft een pagina aan het gebouw gewijd.
https://www.berlinluftterror.com/blog/this-is-berlin .


Bronnen;
https://www.deutsche-digitale-bibliothe ... DP6W5H4GA6
https://ru.wikipedia.org/wiki/416-я_стр ... мирования)
https://yandex.ru/images/search?pos=15& ... age&source
https://nl.wikipedia.org/wiki/11._SS-Fr ... &section=6
https://de.wikipedia.org/wiki/Schloßplatz_(Berlin)
Ga serieus om met het WOII forum. Dan houden we het forum voor alle leden interessant!

Plaats reactie