Ad blocker detected: Our website is made possible by displaying online advertisements to our visitors. Please consider supporting us by disabling your ad blocker on our website.
Zaterdag 16/09/'06 ben ik in de vroege morgen (op aangeven van mijn vriendin en samen ) naar het Fort van Breendonk getrokken. Ik wou er al een tijdje eens naar toe en dus kwam ze opeens met de suggestie om het eens te bezoeken. Ik was er ooit eens geweest toen ik nog klein was (-12 jr) maar kon me er niet zoveel meer van herinneren. De inkomprijs bedraagt 6 euro per persoon, hiervoor krijg je vrije toegang en een 'soort groot uitgevallen gsm' ter beschikking. Langs het parcours vind je verschillende nummers die je dan ingeeft op het toestel en die je dan het verhaal van die kamer, plaats of persoon vertellen. Het is tevens een van de best bewaarde gevangenenkampen van Europa waar je de gruwel van het Nazisme nog kan voelen. Maar liefst de helft van de 3500 gevangenen verlieten het kamp na de oorlog niet, ze vielen ten prooi aan verhongering, ziekte of werden doodgewoon neergeschoten.. Zeker eens de moeite om te bezoeken omdat vrijwel alles intact gebleven is zoals in die verschrikkelijke oorlogsjaren...
Van september 1940 tot en met september 1944 verbleven circa 3.500 gevangenen in Breendonk. Dit is minder dan 10% van de ongeveer 40.000 erkende Belgische politieke gevangenen. Het Fort van Breendonk staat symbool voor de herinnering aan het lijden, de martelingen en de dood van zoveel slachtoffers.
Van “casino” tot gerechtszaal. Casino voor de SS’ers: zo noemen ze hun kantine. Tijdens het weekend houden ze er luidruchtige nachtelijke drinkgelagen. Na terechtstellingen komen ze er feesten. Occasioneel werd ze omgevormd tot een gerechtszaal waar gevangenen werden veroordeeld.
1940 - 1941 : in dit SS-bureau worden de gevangenen ingeschreven. Van burger ... tot nummer.
De Oostelijke appélplaats. Het appel : geteld, gecontroleerd, geïntimideerd, minstens vier keer per dag. SS-luitenant Prauss, schreeuwerig en opvliegend, dirigeert de ganse operatie. Kampcommandant Schmitt kijkt toe.
Die unterbringung der lagerinsassen in den kasematten des forts ist eng, aber nicht erträglich"
"Het onderkomen van de kampbewoners in de kazematten van het fort is eng, maar draaglijk"
16 stapelbedden van drie hoog... 32, 48 man ... een paar wandkastjes, rekjes voor eetgerei tussen de bedden, een stoof en twee nachtemmers.
1941 : na de inval in de Sovjet-Unie pakken de Duitsers massaal communisten op. Nu zijn de Joden in de minderheid. In deze periode wordt begonnen met de bouw van deze barakken. Ze zouden op de eerste plaats voor de Joodse gevangenen gediend hebben.
De 'Franse' toiletten..
De werf, oorspronkelijk was Breendonk bedolven onder aarde, komende uit de grachten, zo’n 250.000 m³. De dwangarbeid van de gevangenen bestond er in om deze aardelaag weg te graven. Het had geen enkel economisch nut, enkel het lichaam en de geest van de gevangenen te breken. De gevangenen brachten er 8 u per dag door onder het wakend oog van de SS.
27 november 1942 : eerste salvo van een executiepeloton in Breendonk. 6 man, vooral communistische arbeiders uit de streek van Charleroi, worden gefusilleerd als represaille voor de dodelijke aanslag door een commando van Partisanen op de Rexistische burgemeester van Charleroi, Jean Teughels.
De douches, hier mochten de gevangen 1x per week of soms 1x per maand zich wassen. De vrouw van kampcommandant Schmitt kwam regelmatig geamuseerd kijken naar de uitgemergelde gevangenen. De kampcommandant zelf vond vermaak om de douches de ene keer van ijskoud water te voorzien en dan dadelijk over te schakelen naar kokend heet water..
Op de muren leest u de namen van alle gekende Breendonk-gevangenen.
Souvenir de Marcel Dehon
A Monsieur l'aumônier pour le grand réconfort qu'il m'a prodigue dans mes derniers moments
- Souvenier van Marcel Dehon
Aan mijnheer de aalmoezenier voor het grote troost die hij mij gegeven heeft in mijn laatste momenten -
Zeker iets dat je gezien moet hebben! Ik ben er al dikwijls geweest, zowel in schoolverband, of op m'n eentje (heb er nog even gewerkt + stage gelopen).
Jaja... een plaats die reden geeft tot nadenken.
Zelf hou ik meer van het fort-gebeuren (techniek enzo), maarja, daar vind je weinig van terug in Breendonk.
Fort Eben-Emael - Ils se battaient pour notre liberté Gids fort Eben-Emael
Ik ben er in het begin van Juli ook geweest samen met Amerikaanse uitwisselingsstudenten. Ik heb die Amerikanen nog nooit zo stil geweten als toen ! Erg indrukwekkende plaats !
In 1940 was het het Hoofdkwartier van het Belgische LEger voor zover ik me nog kan herinneren.
Als je wil zien hoe het oorspronkelijk er uitzag, dan moet je het Fort van Liezele eens bezoeken.
Dat is hetzelfde type fort, maar nog ingegraven.
Er zijn verschillende displays te bekijken zowel van WOI als van WOII.
Bring in the Hellcats! (M18 TDs) World War II - European Theater of Operations http://www.ww2-eto.com
Ik woon er niet zo ver af en het is zeker een must dit kamp te bezoeken.
Ze zouden het moeten verplichten aan alle Vlaamse (en Waalse ) scholen. Hier krijgt men een waar beeld van de gruwel. De plaatsen die je echt een krop in de keel doen krijgen zijn de martelkamer, de cellen en de executieplaats...
Om nooit meer te vergeten!
carl1944 schreef:Ik woon er niet zo ver af en het is zeker een must dit kamp te bezoeken.
Ze zouden het moeten verplichten aan alle Vlaamse (en Waalse ) scholen. Hier krijgt men een waar beeld van de gruwel. De plaatsen die je echt een krop in de keel doen krijgen zijn de martelkamer, de cellen en de executieplaats...
Om nooit meer te vergeten!
Carl
Idd, mijn vriendin is leerkracht lager onderwijs en ze vertelde me dat ze 100x liever naar zo'n plaats gaat dan naar een of ander museum waar alles achter glas ligt. In Breendonk voel je de gruwel nog steeds... Ik had regelmatig het gevoel "wat mocht ik hier gevangen gezeten hebben, wat mocht ik geslagen en verhongerd worden,.." En zoals door andere leden al vermeld, de meeste bezoekers geven geen kik. Enkel luisteren en ervaren wat die andere kant van de oorlog betekende..
Wat me opviel in de cellen is dat er vrijwel in elk blok ergens in de bakstenen iets gekrast staat. Van een jaartal tot een laatste verwijzing naar een geliefde.. Je moet er echt eens op letten als je in een celblok kijkt.
Als je toch naar Breendonk gaat, vergeet dan in het naburige Mechelen het Museum voor deportatie en verzet in de Dossinkazerne niet te bezoeken. Ook een aanrader!
Absoluut, maar ik vermeldde dat, omdat in het artikel over Breendonk op wo2.nl staat vermeld dat "de gaten in het hout nog te zien zijn", daarmee insinuerend dat het om de originele kogelgaten en dus executiepalen gaat.
Er zijn idd gaten in die palen te zien, maar dat zijn geen kogelgaten. Dat is een fabeltje dat nogal eens wordt verteld. Zoals het bij wel meer fabels het geval is, klopt dat echter niet.
en samen ) naar het Fort van Breendonk getrokken. Ik wou er al een tijdje eens naar toe en dus kwam ze opeens met de suggestie om het eens te bezoeken. Ik was er ooit eens geweest toen ik nog klein was (-12 jr) maar kon me er niet zoveel meer van herinneren. De inkomprijs bedraagt 6 euro per persoon, hiervoor krijg je vrije toegang en een 'soort groot uitgevallen gsm' ter beschikking. Langs het parcours vind je verschillende nummers die je dan ingeeft op het toestel en die je dan het verhaal van die kamer, plaats of persoon vertellen. Het is tevens een van de best bewaarde gevangenenkampen van Europa waar je de gruwel van het Nazisme nog kan voelen. Maar liefst de helft van de 3500 gevangenen verlieten het kamp na de oorlog niet, ze vielen ten prooi aan verhongering, ziekte of werden doodgewoon neergeschoten.. Zeker eens de moeite om te bezoeken omdat vrijwel alles intact gebleven is zoals in die verschrikkelijke oorlogsjaren...
